Kochane moje od prawie trzech tygodni miałam przed Wami małą tajemnicę, którą postanowiłam Wam zdradzić.
Otóż od 22 kwietnia przebywam w Sanatorium Uzdrowiskowym w Busku Zdrój.
Niebawem mój turnus się kończy i wrócę znów do życia codziennego już w domu.
Ale to jeszcze się dopiero wydarzy za kilka dni. Jeszcze chwilę będę się cieszyć tym przecudnym miejscem, które zdążyłam polubić a nawet pokochać. Busko Zdrój to piękne miasteczko, bardzo spokojne, a ludzie w nim mieszkający mają wiele sympatii dla kuracjuszy. Wszyscy chętnie udzielają nam podstawowych informacji. Miejsce jest przeurocze wszędzie znajdują się atrakcję dla zwiedzających. Osoby odpowiedzialne za atrakcje artystyczne tak sprytnie działają, że każdy dzień przynosi wiele atrakcji w formie występów, koncertów, pokazów obrazów i rękodzieł. Każdego dnia na tablicy ogłoszeń pojawiają się kolejne atrakcję i wydarzenia. A teraz zmieniam temat napiszę Wam co porabiałam 4 maja. Otóż byłam na Audiencji u Ojca Świętego Jana Pawła II.
Zapowiada się ciekawie prawda:
Ksiądz Andrzej były proboszcz parafii w Gorzkowie koło Kazimierzy Wielkiej pokonał
ciężką chorobę. Wrócił do aktywnego życia. Chcąc podziękować Bogu za
łaski, jakimi go obdarza, wraz z zespołem Gorzkowianie, prowadzi spektakle poświęcone Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II. I właśnie na takim spektaklu miałam okazję być już dwa razy. Ksiądz Andrzej czytając najważniejsze homilie Jana Pawła II oddaje całego siebie poprzez swoje serce i duszę. Z każdym razem spłakałam się niezmiernie, nie umiem dobrać słów i racjonalnie o wyjaśnić ale za każdym razem miałam wrażenie, że patrzę na Ojca Świętego Jana Pawła II. Szaty Papieskie powodowały, że miałam uczucie, że jestem obok niego, tak blisko, bliziutko praktycznie na wyciągnięcie dłoni. Widzę go jak siedzi na przeciwko mnie i mówi do mnie. Siedząc w drugim rzędzie miałam go tylko dla siebie od czasu do czasu zerkał na nas wszystkich i patrzył nam prosto w oczy.
Wzrok przeszywał mnie tak bardzo, że czasem miałam wrażenie że mówi tylko do mnie.
Za każdym razem wychodziłam ze spektaklu zapłakana i ze łzami w oczach. Jak chór zaśpiewał piosenkę Nie lękajcie się...Ja jestem z Wami...mi pękało z żalu serce. Żal mi bardzo, że naszego prawdziwego rodaka nie już wśród nas...
Teraz powiem Wam kilka słów o zabiegach które tutaj są największymi leczniczymi cudami na tej Świętokrzyskiej Ziemi. Tutaj podstawą są bardzo lecznicze kąpiele siarczkowo - siarkowodorowe, jodobromowe, kwasowęglowe, borowinowe, wirowe, perełkowe oraz kąpiele w soli z Morza Martwego. Woda do tych kąpieli jest pobierana z naturalnych źródeł występujących na terenie uzdrowiska. Oprócz kąpieli mam takie zbiegi jak hydromasaże, natryski wodą pod ciśnieniem, prądy diadynamiczne ( działanie przeciwbólowe), zawijanie borowinowe ( działanie przeciw bólowe, rozkurczowe, oczyszczające organizm), inhalacje solankowe ( poprawia ukrwienie, stosowany w przewlekłych infekcjach gardła i nosa), gimnastyka zespołowa ( oddychamy ćwiczymy), hydro jet ( masaż całego ciała na łóżku wodnym ( działa rozprężając, regenerująco), oraz światłolecznictwo(naświetlanie lampami SUP, dzięki którym na spotkaniu blogerek miałam taka opaloną skórę) Nie są to typowe lampy solaryjne, lecz lampy bardzo lecznicze).
Niektóre z zabiegów Wam pokażę na zdjęciach.
Zabieg: Hydro Jet
Oto ja na zabiegu.
Zabieg: Inchalacje Okołotężniowe Mini tężnia solankowa. Bardzo zasolona woda spływa po gałązkach powodując sople soli.Niesamowity klimat skraplającej się wody uderzający o gałązki powoduje niesamowite uczucie relaksu oraz odprężenia. Inhalacje wspomagają cały układ oddechowy.
Na koniec pokarzę Wam kilka fotek z Parku Zdrojowego.
Jest to najpiękniejsze miejsce w całym miasteczku.
Jak Was zaciekawiłam zapraszam na więcej fotek w poniższym linku:
A na koniec cała ja razem z Panem Włochem podczas wieczoru z włoską piosenką.
Ksiądz Andrzej były proboszcz parafii w Gorzkowie koło Kazimierzy Wielkiej pokonał
ciężką chorobę. Wrócił do aktywnego życia. Chcąc podziękować Bogu za
łaski, jakimi go obdarza, wraz z zespołem Gorzkowianie, prowadzi spektakle poświęcone Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II. I właśnie na takim spektaklu miałam okazję być już dwa razy. Ksiądz Andrzej czytając najważniejsze homilie Jana Pawła II oddaje całego siebie poprzez swoje serce i duszę. Z każdym razem spłakałam się niezmiernie, nie umiem dobrać słów i racjonalnie o wyjaśnić ale za każdym razem miałam wrażenie, że patrzę na Ojca Świętego Jana Pawła II. Szaty Papieskie powodowały, że miałam uczucie, że jestem obok niego, tak blisko, bliziutko praktycznie na wyciągnięcie dłoni. Widzę go jak siedzi na przeciwko mnie i mówi do mnie. Siedząc w drugim rzędzie miałam go tylko dla siebie od czasu do czasu zerkał na nas wszystkich i patrzył nam prosto w oczy.
